Konspekt zajęć ruchowych „Spacer z Panią Wiosną”

Grupa: 5-6-latki

Metoda: zabawowa, naśladowcza, twórcza
Forma: praca z całą grupą

Cele:

  • rozwijanie ogólnej sprawności ruchowej: zręczności, zwinności, skoczności
  • wdrażanie do bezpieczeństwa podczas zajęć
  • rozwijanie inwencji twórczej dzieci
  • wyrabianie postaw proekologicznych i zrozumienia, że materiały wtórne mogą być wykorzystane ponownie (np. do zabawy)

Pomoce: gazety, tamburyno, magnetofon, płyta CD

Przebieg:

Część I

  1. Zabawa ożywiająca „Figurki” – na dźwięk tamburyna dzieci biegają po całej sali, a gdy ono milknie – zastygają w bezruchu.
  2. Marsz po obwodzie koła w rytm tamburyna; nauczycielka rozdaje gazety.

Cześć II

  1. „Czytanie gazety” – siad skrzyżny w kręgu, skręty głowy w lewo, w prawo.
  2. „Taniec w rytm muzyki” – dzieci puszczają powoli gazety z góry i ruchem ciała naśladują je.
  3. „Motyle” – dzieci poruszają się po sali w rytm muzyki, naśladując ruchy skrzydeł motyli trzymanymi w rękach gazetami; gdy muzyka milknie – „sfruwają na kwiatki” (na podłogę).
  4. „Kwiaty na łące” – dzieci w pozycji kucznej z głowami schowanymi pomiędzy kolana powoli podnoszą się, rozprostowują ręce, nogi, tułów i wyciągają ramiona  w górę – „rozkwitają”. Wracając do pozycji kucznej „więdną”, opadając na gazetę.
  5. „Podaj dalej” – dzieci ustawione w kole, przesuwają stopą gazety położone na parkiecie do kolegi stojącego obok.
  6. „Muchy” – zgniatanie stopą gazety tak, by powstała kształtna kokarda – mucha. Umieszczanie jej pod brodą i bieg po „łące z głośnym bzyczeniem”.
  7. Tworzenie kul – gniecenie gazet stopami, a następnie formowanie z nich rękoma zgrabnych kul.
  8. Zabawy dowolne kulkami – dowolne rzuty i chwyty, toczenie stopą i podążanie za nią, umieszczanie jej pod brodą i poruszanie się w ten sposób po sali tak, by nie wypadła, w siadzie unoszenie kulki stopami w górę i w dół.
  9. Celowanie kulkami do kosza oraz porządkowanie – uprzątnięcie gazet.

Część III

  1. Wyciszenie organizmu:
    • Pani Wiosna wychodzi z domu – dzieci przenoszą ręce na biodra; maszerują za prowadzącą.
    • Kiedy dotyka ziemi, topnieje śnieg i pojawiają się kwiaty – wykonują przysiady dotykając dłońmi podłogi.
    • Trochę się zmęczyła. Przysiadła na starym pniu drzewa i postanowiła odpocząć – wszyscy przechodzą do leżenia na plecach.
    • Głęboko oddychała, wciągając pachnące świeżą ziemią powietrze – wciągają powietrze nosem, wypuszczają ustami.
    • Jak przyjemnie. Szkoda, że nie mogę dłużej posiedzieć. Zobaczę, co słychać w sadzie – nogi wyciągnięte lekko na boki; dzieci przeciągają się unosząc ręce w górę, na boki.
    • Wyczaruję liście na drzewach i zaproszę ptaki. Niech wypełnią swym śpiewem okolicę – wykonują podskoki wyciągając ręce w górę.
    • Muszę przeskoczyć strumyk, nie mocząc sukni – kilka podskoków obunóż.
    • Posłucham jeszcze śpiewu ptaków – lekki rozkrok; nie odrywając nóg od podłoża, dzieci wykonują skręty tułowia nadstawiając raz jedno, raz drugie ucho.
    • Pora wracać do domu. Zanim to zrobię, porozmawiam jeszcze z drzewami – dzieci pozostają w pozycji stojącej, kołyszą rękami w dowolnych kierunkach równocześnie naśladując szum drzew z różnym natężeniem.

Ewelina Orzechowska-Kucharczyk